Miód pszczeli naturalny jest wytwarzany przez pszczoły z nektarów kwiatowych lub spadzi. Proces przekształcania nektaru lub spadzi w miód nazywany jest dojrzewaniem. Podczas tego procesu następuje odparowanie wody oraz zachodzi wiele przemian biochemicznych; m.in. enzymatyczny rozkład sacharozy na cukry proste - glukozę i fruktozę, które są łatwo przyswajalne przez organizm człowieka. Świeży miód ma konsystencję gęstego syropu. W miarę upływu czasu miód krystalizuje, co jest jego naturalną właściwością. Dojrzały miód posiada wysoką wartość odżywczą i dietetyczną. Miód pszczeli zawiera wiele cennych substancji o właściwościach prozdrowotnych m.in. duże ilości łatwo przyswajalnych cukrów prostych, kwasy organiczne, enzymy i sole mineralne (m.in. sole wapnia, potasu i magnezu), a także substancję hamującą rozwój drobnoustrojów, inhibinę. Właściwości organoleptyczne i skład chemiczny miodu zależą od rodzaju nektaru lub spadzi, sposobu wydobywania miodu z plastra oraz stopnia dojrzałości. Wyróżnia się miody płynne, tzw. patoki i zestalone krupce. Krupce mogą mieć konsystencję drobnoziarnistą, mazistą, średnioziarnistą, galaretowatą, krupkowatą, gruboziarnistą.

Miód pszczeli dzielimy na trzy typy: nektarowe, spadziowe i nektarowo-spadziowe (mieszane)

Miód nektarowy pozyskiwany jest z nektaru roślin, słodkiej cieczy wytwarzanej przez nektarniki i stanowiącej pokarm energetyczny pszczół. Wśród tych miodów rozróżnia się miody wielokwiatowe oraz miody jednoodmianowe (akacjowy, gryczany, lipowy, rzepakowy i wrzosowy). Miody spadziowe to miody pozyskiwane ze spadzi, słodkiej, lepkiej cieczy pojawiającej się na liściach i gałązkach niektórych gatunków drzew i krzewów, a niekiedy na roślinach zielonych. Do miodów spadziowych zaliczamy miód ze spadzi iglastaej oraz miód ze spadzi liściastej. Miody nektarowo spadziwoe to miody z nektaru i spadzi. Zaliczamy do nich np. miód leśny.

Barwa i aromat miodu pszczelego

Miód w zależności od odmiany  różni się barwą ,smakiem, aromatem i konsystencją.  Właściwości organoleptyczne zależą od rodzaju nektaru lub spadzi, sposobu wydobywania miodu z plastra oraz stopnia dojrzałości.  Miody nektarowe  w większości  przypadków  są jasne. Niekiedy odznaczają się zabarwieniem ciemnożółtym, brązowym lub brunatno-czerwonym. Natomiast miody spadziowe są z reguły ciemne. Jeśli chodzi o smak, to istnieją miody o smaku ostrym (lipowy, gryczany), o smaku łagodnym, a nawet bardzo łagodnym (akacjowy). Aromat z kolei w dużym stopniu związany jest z gatunkiem rośliny,  z której zostały zebrane nektar lub spadź. O smaku i aromacie miodu  decydują głównie  składniki olejków eterycznych, pochodzące  z nektaru, a także kwasy organiczne oraz cukry, aminokwasy, garbniki i woski. Barwa miodu uzależniona jest z kolei od obecności związków karotenoidowych. Istotne znaczenie mają także substancje koloidowe  zbudowane z białek, drobin wosku pszczelego, wody i  biopierwiastków.

Z czego składa się miód pszczeli

Miód pszczeli zawiera wiele cennych substancji o właściwościach prozdrowotnych m.in. duże ilości łatwo przyswajalnych cukrów prostych, kwasy organiczne, enzymy i sole mineralne (m.in. sole wapnia, potasu i magnezu), a także substancję hamującą rozwój drobnoustrojów, inhibinę. Skład chemiczny zależy od rodzaju nektaru lub spadzi, sposobu wydobywania miodu z plastra oraz stopnia dojrzałości. Węglowodany należą do związków reprezentowanych w miodzie  w największej ilości.  Dominują cukry proste. Miód zawiera ponadto niewielką ilość witamin z grupy B, w tym B1,B2, B6, kwas foliowy, kwas nikotynowy i kwas pantotenowy. W miodzie znajduje się najwięcej potasu, fosforu,  magnezu i wapnia. W nieco mniejszych ilościach  występują  żelazo, krzem, siarka, miedź, fluor, cynk i mangan, a także biopierwiastki takie jak chrom, brom.

Lecznicze właściwości miodu w historii

• Eufrat, około 2000 p.n.e. - miód "na receptę" na zakażenia skóry był zapisany na glinianej tabliczce "Zmiażdżyć do proszku piasku rzecznego ... (tu słowa brakuje) ... potem mieszać miód w wodzie i niech olej roślinny i gorący olej cedrowy będzie rozłożone na to"
• Dolina Indusu i Gangesu, ok. 1000 p.n.e - Tekst z święte księgi Wedy brzmi: "Weź miód ... upiększ swój wygląd, rozwijaj  swój umysł i wzmocnij swoje ciało".
• Egipt, ok. 1550 p.n.e. - papirus Ebersa zawiera 147 recept odnoszących się do miodu. Wiele z nich dotyczyło stosowania na  rany, wrzody i inne dolegliwości skóry.
• Włochy, ok. 360 AD - Święty Ambroży mówi: "miód owocem zaś pszczół jest, pożądany przez wszystkich, i jest równie słodki dla królów i żebraków i to nie tylko przyjemny, ale rześki i zdrowy, on osłodzi ich usta, uleczy ich rany i wnętrza od wewnątrz, wrzody"
• Arabia Saudyjska, AD 610 - Koran mówi o pszczołach i miodzie "Wychodzi z ich brzucha ciecz różnych kolorów, która jest lekarstwem dla mężczyzn." Mohammed mówi "Miód jest lekarstwem na wszystkie choroby."
• 1446 - Pomimo ograniczeń wiedzy medycznej i interwencji Kościoła, traktat chirurgiczny z tego okresu zawiera receptę na oczyszczenie owrzodzenia miodem.
  
• Anglia, 1623 - Rev Charles Butler napisał w The Feminine Monarchie, o medycznych zastosowaniach miodu, w tym na oczyszczenie i dezynfekcje, na ból gardła, jako lekarstwo na kaszel, regenerująco i odżywczo.
• Anglia, 1759 - John Hill, MD napisał pierwszą książkę wyłącznie na temat miodu, zatytułowaną "Cnoty miodu w zapobieganiu wielu z najgorszych chorób, szczególnie piasku nerkowego, astmy, kaszlu, chrypki i ciężkiego porannego śluzu"

Źródło: Jones, Richard. "Honey and Healing through the Ages." Journal of ApiProduct and ApiMedical Science (2009): 2-5. Web. 29 Sept. 2011.

Już w starożytności leczono miodem

Odmiana miodu	Schorzenie
Rzepakowy	Wątroba i drogi żółciowe Serce i naczynia wieńcowe Stany zapalne dróg oddechowych
Akacjowy	Zaburzenia przewodu pokarmowego Nerki i układ moczowy Pomocny w leczeniu wrzodów żołądka
Lipowy	Górne i dolne drogi oddechowe Wykazuje działanie obniżające ciśnienie krwi Układ nerwowy, stres
Gryczany	Układ krążenia, miażdżyca Wątroba i działanie odtruwające Eliminuje cukier jako czynnik stanów miażdżycy
Wrzosowy	Nerki i drogi moczowe, gruczoł krokowy Stany zapalne jamy ustnej i gardła Stany zapalne jelita i żołądka
Wielokwiatowy	Stany alergiczne dróg oddechowych Wyczerpanie fizyczne i psychiczne Serce i naczynia krwionośne
Spadziowy z drzew iglastych	Dolne drogi oddechowe Przewód pokarmowy, zaparcia, biegunki Choroby serca i naczyń, nerwice
Spadziowy z drzew liściastych	Nerki i drogi moczowe Wątroba i drogi żółciowe Przewód pokarmowy, jelita
Leśny	Stany wyczerpania psychicznego i fizycznego Serce i układ krążenia Zaburzenia trawienne

_________________________________________________________


Powyższe informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią porady medycznej.